Prof.dr.h.c.mult. Manfred Von Ardenne
Oprichter/uitvinderProf.dr.h.c.mult. Manfred Von Ardenne – de kernfiguur van hyperthermie
We moeten speciale eer betuigen aan en de herinnering eren van onze oprichter en uitvinder van de wIRA-technologie & wIRA-hyperthermieapparaten en het Iratherm 1000 WBH wIRA-hyperthermieapparaat – Prof.dr.h.c.mult. Manfred von Ardenne – een man met een buitengewone geest – de favoriete student van Max Planck, een goede vriend van Albert Einstein en, belangrijker nog, van Otto Warburg.
Hij verkreeg ongeveer 600 patenten op gebieden als elektronenmicroscopie, medische technologie, nucleaire technologie, plasmafysica, en radio- en televisietechnologie. Hij wijdde het grootste deel van zijn inspanningen aan de geneeskunde, waarbij de meeste van zijn publicaties op medisch gebied waren.
Net als zijn vriend Otto Warburg ( Nobelprijswinnaar voor de ontdekking van het fermentatiemetabolisme van kankercellen, zelfs in aanwezigheid van zuurstof – de oorzaak van kanker ), is Manfred von Ardenne waarschijnlijk de meest invloedrijke figuur in de geschiedenis van hyperthermie, volgens zijn critici, een man met een buitengewone geest, die meestal een stap vooruit was op de wereldwijde hyperthermie, en die gemakkelijk concepten en technische oplossingen veranderde als ze niet effectief waren; zijn fysieke en technische kennis waren absoluut superieur wereldwijd, en hij dacht en handelde 25-30 jaar vooruit op zijn tijd.”
Manfred von Ardenne
Manfred von Ardenne werkte aan het Sovjet-atoombomproject en ontving twee Stalinprijzen in de Sovjet-Unie, samen met een Leninprijs, voor zijn bijdragen, waaronder werk aan isotopen en elektronenmicroscopen. Het prijzengeld van de Stalinprijs werd gebruikt om het land aan te kopen voor zijn instituut in Oost-Duitsland. Zijn particuliere, zelfgefinancierde medische instituut (een team van fysiologen, artsen en biologen) staat bekend om zijn baanbrekende werk in onderzoek, ontwikkeling en distributie van lokale en hele lichaam hyperthermieapparaten, evenals voor de Zuurstof Meertraps Therapie (O2MT). Het von Ardenne instituut is de oprichter van de Duitse Hyperthermie Vereniging en de kern van de Europese Hyperthermie Vereniging. (Otto Warburg vroeg zijn vriend Manfred von Ardenne om een oplossing te vinden voor zijn ontdekking van de “primaire oorzaak van kanker” – er bestaan brieven die dit documenteren, met name een waarin Warburg Dr. von Ardenne feliciteert met zijn hyperthermisch werk)
Manfred von Ardenne is ook de pionier en uitvinder van de wIRA-technologie, en heeft doorslaggevende bijdragen geleverd aan het begrip en de therapeutische toepassing van WBH wIRA hyperthermie voor kankerpatiënten.
Manfred von Ardenne vond ook andere zeer geavanceerde eenheden uit voor lokale en WBH RF-hyperthermie, vergelijkbaar met de huidige geavanceerde RF-hyperthermietechnologieën, wat zijn allesomvattende visie op het gebied aantoont.
von Ardenne hyperthermie geschiedenis van het bedrijf
brief van Otto Warburg aan Manfred von Ardenne
1. Brief van Otto Warburg aan Manfred von Ardenne (1 april 1967)
| Oorspronkelijke Context (Duits) | Nederlandse Vertaling |
| Kop: | Kop: |
| MAX PLANCK-INSTITUT FÜR ZELLPHYSIOLOGIE | MAX PLANCK INSTITUUT VOOR CELFYSIOLOGIE |
| BERLIN 13 DAHLEM GARYSTR 32 | BERLIJN 13 DAHLEM GARYSTR 32 |
| Datum: 1. 4. 67 | Datum: 1 april 1967 |
| Brieftekst: | Brieftekst: |
| Lieber Herr von Ardenne! | Beste heer von Ardenne! |
| Ich muss sagen, dass ich Sie bewundere, wenn ich das Buch durchblättere. Sie sind in den wenigen Jahren durchaus an die Spitze der Krebsforschung vorgedrungen und jedenfalls kenne ich kein einziges Buch in der gesamten Krebsforschung, in dem ein anderer der gleiche Energie und das Therapie-Problem mit der gleichen Energie und Vielseitigkeit angegriffen hätte. | Ik moet zeggen dat ik u bewonder als ik het boek doorblader. U bent in de weinige jaren zeker doorgedrongen tot de top van het kankeronderzoek en ik ken in elk geval geen enkel boek in heel het kankeronderzoek waarin iemand anders het therapieprobleem met de dezelfde energie en veelzijdigheid heeft aangepakt. |
| Mein Instinkt sagt mir, dass Ihnen auf die Dauer der Sieg sicher ist. Sie können jetzt nur noch e i n e n Fehler machen: dass Sie, entmutigt durch zuviel Widerstand, zu früh aufgeben. Vielleicht kann ich in dieser Hinsicht noch abwesend sein. Je mehr Widerstand ich fand, umso mehr griff ich an und umso besser wurden meine Waffen. | Mijn instinct zegt me dat de overwinning u op de lange termijn zeker is. U kunt nu nog maar é é n fout maken: dat u te vroeg opgeeft, ontmoedigd door te veel weerstand. Misschien kan ik in dit opzicht nog van enige hulp zijn. Hoe meer weerstand ik vond, hoe meer ik aanviel en hoe beter mijn wapens werden. |
| “In Staub mit allen Feinden Brandenburgs!” | “De as in met alle vijanden van Brandenburg!” |
| Herzlichst, Otto Warburg | Hartelijke groeten, Otto Warburg |
Brief van Otto Warburg aan Manfred von Ardenne 60e verjaardag
2. Telegram van Otto Warburg aan Manfred von Ardenne (Op zijn 60e verjaardag)
| Oorspronkelijke Context (Duits) | Nederlandse Vertaling |
| Telegramtekst: | Telegramtekst: |
| ÜBERZEUGT DASS SIE AUF DEM RIWBHIGEN WEG SIND MOEWBHE ICH IHNEN HEUTE EIN LANGES LEBEN WUENSCHEN DAMIT SIE VOLLENDEN WAS SIE BEGONNEN HABEN = OTTO WARBURG = | ERVAN OVERTUIGD DAT U OP HET JUISTE PAD BENT WENS IK U VANDAAG EEN LANG LEVEN ZODAT U KUNT VOLTOOIEN WAT U BENT BEGONNEN = OTTO WARBURG = |
| Voetnoot (Uitleg): | Voetnoot (Uitleg): |
| Zu unserer Forschung an der “Krebs-Mehrschritt-Therapie” Telegramm des Nobelpreisträgers Prof. Otto Warburg zum 60. Geburtstag von Prof. Manfred von Ardenne. | Betreffende ons onderzoek naar de “Kanker Meertraps Therapie“. Telegram van Nobelprijswinnaar Prof. Otto Warburg ter gelegenheid van de 60e verjaardag van Prof. Manfred von Ardenne. |
Letterlijke Uittreksels over Manfred von Ardenne van zijn critici:
* “De periode 1965–1975 was het ‘kristallisatiestadium’ van de ontwikkeling van hyperthermie, toen stabiele hyperthermiescholen en -trends vorm begonnen te krijgen. Het wordt gemarkeerd door de naam van Manfred von Ardenne, die een prominente Duitse fysicus was die actief was in de oncologie. Het voorbeeld van von Ardenne is zeer demonstratief om de innerlijke patronen van hyperthermische evolutie te tonen vanwege enkele redenen:
- Ten eerste was hij een man met een buitengewone geest, die meestal een stap vooruit was op de wereldwijde hyperthermie, en die gemakkelijk concepten en technische oplossingen veranderde als ze niet effectief waren.
- Ten tweede, zijn fysieke en technische kennis waren absoluut superieur wereldwijd, en zijn technische faciliteiten waren vrijwel onbeperkt.
- Ten derde was hij een onafhankelijke onderzoeker in het socialistische Oost-Duitsland; daarom werden zijn onderzoeken en praktijk niet beïnvloed door commerciële vooroordelen en waren ze niet gebonden aan enige technologie en de commercialisering ervan, zoals onvermijdelijk gebeurde in de westerse wereld.
- Ten vierde was hij CEO van zijn eigen onderzoeksinstituut en was hij daarom absoluut vrij in zijn onderzoek.
- Ten vijfde lijkt het erop dat zijn onderzoeken financieel niet beperkt waren.
- Ten zesde en zeer belangrijk, hij was op geen enkele manier beperkt tot hyperthermie, omdat hij op zoek was naar een kankerbehandeling in zijn geheel.
De complexe impact van deze factoren creëerde het buitengewone medium voor onderzoek en ontwikkeling van hyperthermie, en het is zeer interessant om te onderzoeken welk resultaat in deze unieke omstandigheden werd bereikt.
Von Ardenne begon zijn activiteit in de oncologie in 1965 toen hij een hyperthermisch bad met twee kamers en hoofdafkoeling ontwikkelde. Al in de eerste experimenten in vitro die in 1965 werden uitgevoerd, bevestigde hij de selectieve thermosensitiviteit van tumoren [99] en presenteerde hij al snel aan de Universiteit van Heidelberg zijn concept van meertraps kankerchemotherapie [100,101] op basis van de combinatie van extreme hyperthermie en tumorverzuring door DL-glyceraldehyde.
In 1966 kondigde hij “de ontdekking aan van een veld van bijna eindeloze selectiviteit tussen kankercellen en gezonde cellen in kankertherapie met extreme hyperthermie” [102] wat de wereldwijde “hyperthermische race” startte.
De algemene toon van de eerste werken van von Ardenne suggereert dat hij aanvankelijk dacht dat hyperthermie een onafhankelijke, niet-toxische en selectieve behandeling van kanker was, en, blijkbaar, had hij Napoleonistische plannen voor een eenstapsoplossing van alle kankerbehandelingsproblemen op basis van hyperthermie. Ondertussen — het lijkt, reeds in 1967 — stuitte von Ardenne op het fenomeen van de niet-vergelijkbaarheid van resultaten in vitro en in vivo [103] en werd hij ook geconfronteerd met het probleem van onvoldoende hyperthermie-effectiviteit, wat werd weerspiegeld in de actieve zoektocht naar thermosensibilisatoren. Velen van hen werden getest tussen 1967 en 1969, waaronder menadion, waarvan het effect op zijn beurt werd versterkt door methyleenblauw [104]; aterbin [105], progesteron [106], en dimetilstilbestron [107], Tween 80 [108], vitamine A [109], dimethylsulfoxide [109] en antilichamen.
Uiteindelijk probeerde von Ardenne kanker aan te vallen met een cocktail van modificatoren [108], inclusief radiotherapie [110]. Het lijkt erop dat het idee van tumorverzuring door hyperglycemie niet eerder dan in 1968 is ontstaan [111]. Het kreeg de theoretische verklaring als hyperglycemische modificaties in 1969 [112], hoewel de zoektocht naar andere verzuringsmiddelen nog steeds doorging in 1970 [113].
Tegelijkertijd veranderde von Ardenne de extreme hyperthermie in matige hyperthermie (40°C) [114].
Daarom realiseerde von Ardenne een “matige herlading” 25 jaar eerder dan de wereldwijde hyperthermie.
In 1969 begon hij in vivo experimenten op muizen op basis van de combinatie van hyperthermie, hyperglycemie en zachte röntgenstraling [115] en rapporteerde hij onmiddellijk het hoge effect [116].
In 1972 presenteerde Ardenne het complete concept van “selectieve meerfasige kankertherapie” (sCMT) [117], waarin de “langdurige verzuring door activering van glycolyse” voor het eerst werd genoemd als het primaire mechanisme van kankerbehandeling, terwijl milde hyperthermie (40°C) slechts als een hulpmodaliteit werd beschouwd.
[…]
[…wordt vervolgd]
